Alvaro groeide op in een groot, druk gezin met Spaanse roots. Er werd veel gelachen, gepraat en geruzied aan tafel maar Alvaro was stil. Hij was de jongste thuis en vaak leek het alsof niemand hem écht zag.

Zijn ouders dachten: “Die redt zich wel.” Maar vanbinnen voelde Alvaro zich soms eenzaam. Alsof hij een beetje onzichtbaar was. Dus bouwde hij zijn eigen wereld. Een wereld waar hij de held was. Een moedige stierenvechter in een zelfgemaakt kostuum, met een rode cape en een verbeelding zo groot als een arena.

“¡Olé!”

In zijn fantasie kon Alvaro alles zijn wat hij maar wilde. Iedere sprong, iedere zwaai met zijn cape maakte hem sterker, dapperder en meer zichzelf. Hij kon misschien maar een beetje Spaans, maar in zijn fantasie sprak hij vloeiend. Daar was hij trots op wie hij was. Trots op zijn roots. Terwijl zijn familie in het Spaans babbelde, voelde hij zich soms een buitenbeentje. Maar in zijn eigen wereld hoorde hij erbij. Sterker nog, hij was het middelpunt.

En weet je wat? Die fantasiewereld was geen ontsnapping… het was zijn kracht. Dankzij zijn verbeelding ontdekte Alvaro dat het niet erg is om anders te zijn. Hij leerde dat hij niet luid hoefde te zijn om waardevol te zijn. En hij begreep dat in stilte soms de mooiste dromen groeien.

Alvaro was misschien geen echte stierenvechter… maar hij was wel een echte held. Een held van verbeelding, van gevoel, van kracht vanbinnen.

De belangrijkste levenslessen en inzichten uit het verhaal.

Elk verhaal laat je iets ontdekken. Wat neem jij mee uit Alvaro’s avontuur?