

Het verhaal van Amma
Het verhaal van Amma
Je kunt van elkaar houden, ook als je niet altijd hetzelfde denkt of gelooft.
Ciao, ik ben Amma!
Ciao, ik ben Amma!
Ik vind rust in mijn geloof en volg mijn hart, ook als anderen niet altijd begrijpen wat ik voel.
Mijn roots
Italiaans
Mijn grote droom
Dat iedereen zichzelf mag zijn en elkaar respecteert
Mijn lievelingseten
Zelfgemaakte lasagne van oma
Mijn superkracht
Trouw blijven aan mezelf, ook als anderen anders denken
Mijn talent
Zingen, luisteren en rust bewaren
Zo ontspan ik
Door te zingen, te bidden of een kaarsje aan te steken
De kracht van een zacht hart
De kracht van een zacht hart
Amma was een meisje met een hart vol licht. Ze hield van zingen in de kerk, kaarsjes aansteken en stil bidden als niemand keek. In de kerk voelde ze zich thuis. Daar vond ze rust. Ze voelde zich gehoord – alsof iemand haar écht begreep, zonder dat ze iets hoefde uit te leggen. Maar thuis was dat anders.
Haar familie hield van haar, dat wist ze zeker. Maar als Amma enthousiast vertelde over een mooie preek of een les uit de Bijbel, kreeg ze vaak vage blikken terug. Haar broers lachten weleens zachtjes. Haar ouders zeiden: “Dat is mooi voor jou, Amma, maar wij denken daar anders over.” Dat deed haar pijn.
Soms voelde ze zich alsof ze op een eilandje zat. Eén waar niemand anders kwam. Ze wilde gewoon delen wat haar blij maakte, wat haar kracht gaf. Niet om de anderen te overtuigen, maar gewoon… om zichzelf te kunnen zijn. Maar steeds vaker hield ze haar verhalen voor zich, bang dat ze het “weer niet zouden begrijpen”. Soms ging ze naar haar kamer en bad zachtjes voor geduld. Ze vroeg zich af: “Waarom voel ik me zo anders, zelfs in mijn eigen huis?”

Tijdens familiediscussies over wat belangrijk is in het leven, voelde Amma zich soms klein. Terwijl zij keuzes wilde maken vanuit liefde en vertrouwen, dacht haar familie vaker aan wat “logisch” of “handig” was. Amma wilde luisteren naar haar hart, naar dat stille stemmetje vanbinnen dat haar richting gaf. Maar die stem werd vaak overschreeuwd door meningen, grappen of goedbedoelde adviezen. En toch… gaf ze niet op.
Elke dag opnieuw koos Amma voor zachtheid. Voor geloof. Voor liefde. Ze veroordeelde niemand, maar bleef trouw aan haar gevoel. Ze leerde om haar binnenwereld te koesteren – ook als de buitenwereld het niet altijd begreep.

Ze bleef hopen. Niet dat alles meteen anders zou worden, maar dat er met tijd en liefde misschien toch ruimte zou ontstaan. En ondertussen wist ze:
“Zelfs als niemand anders het ziet ik weet wie ik ben. En dat is genoeg.”


Even kletsen met Flinkie!
Elk verhaal laat je iets ontdekken. Wat neem jij mee uit Amma’s verhaal?
- 1
Heb jij je weleens anders gevoeld omdat je iets belangrijk vindt wat anderen niet begrijpen?
- 2
Waar vind jij rust als je veel aan je hoofd hebt?
- 3
Hoe kun je respectvol omgaan met iemand die anders denkt of gelooft dan jij?
Je hoeft geen goed of fout antwoord te geven. Het gaat om wat jij denkt en voelt.
