Hij groeide op in Schiedam, samen met zijn lieve moeder en twee jongere broertjes. Ze hadden thuis niet veel geld, maar wel heel veel liefde. Er werd gelachen, gespeeld en soms natuurlijk ook een beetje kattenkwaad uitgehaald. Flinkie was een ondernemend jongetje dat graag de wereld ontdekte. Stilzitten? Dat was niet echt zijn ding!

Hij kende zijn vader niet en zijn broertjes hadden ieder een andere vader. Maar voor Flinkie maakte dat niet uit. Ze waren een gezin, hielden van elkaar en stonden voor elkaar klaar. Tot er iets gebeurde wat alles veranderde. Op een dag kreeg hun moeder een nieuwe vriend. In het begin leek hij aardig, maar na een tijdje ontstonden er steeds vaker ruzies. En toen gebeurde het ondenkbare. Terwijl Flinkie lag te slapen, verloor hij in één nacht zijn moeder en zijn twee jongere broertjes door een verschrikkelijke gebeurtenis. Hij was pas elf jaar oud.

Plotseling was alles anders. De mensen van wie hij het allermeest hield, waren er niet meer. Zijn vertrouwde wereld voelde ineens vreemd en onzeker. Flinkie was verdrietig, boos en soms ook bang. Er waren dagen waarop hij niet wist wat hij moest voelen of hoe hij verder moest. En weet je wat? Dat mocht. Hij hoefde niet altijd sterk te zijn. Hij hoefde niet altijd te lachen. En hij hoefde zeker niet alles alleen op te lossen. Langzaam, met vallen en opstaan en met hulp van mensen om hem heen, leerde Flinkie opnieuw vertrouwen.

Hij ontdekte dat verdriet en mooie herinneringen naast elkaar kunnen bestaan. Dat je iemand ontzettend kunt missen en toch weer plezier mag hebben. En dat je, zelfs na iets heel verdrietigs, nog steeds mag dromen over morgen. Flinkie begon steeds meer te ontdekken wie hij was. Niet alleen een jongen die iets verschrikkelijks had meegemaakt, maar ook een jongen met talenten, dromen, humor en een groot hart.

Hij was zoveel meer dan zijn verleden. En juist dat wilde hij met anderen delen. Want misschien zijn er wel kinderen die zich soms alleen voelen. Die verdrietig zijn, weinig zelfvertrouwen hebben of denken dat niemand hen begrijpt. Flinkie wil dat zij weten dat hun gevoelens ertoe doen. Dat ze hulp mogen vragen. En dat er altijd ruimte mag zijn voor hoop, plezier en nieuwe dromen.

Daarom bouwde hij samen met allerlei bijzondere karakters aan een wereld vol verhalen, avonturen en levenslessen. Een wereld waarin iedereen iets kan leren. Waar verschillen juist mooi zijn en waar ieder kind mag ontdekken hoe bijzonder het is. Flinkie is misschien begonnen met een verdrietig verhaal, maar zijn verhaal eindigt daar niet.

Want wat je ook hebt meegemaakt… Jij bent meer dan je verhaal.
Er liggen nog zoveel mooie hoofdstukken voor je.

De belangrijkste levenslessen en inzichten uit het verhaal.

Elk verhaal laat je iets ontdekken. Wat neem jij mee uit mijn verhaal?